دسته بندی ها: بیماری های مقاربتی

27 مرداد 1397 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

آزمایش خون بیماری های مقاربتی | آیا با انجام آزمایش خون، بیماری های مقاربتی تشخیص داده می شوند؟

 

آزمایش خون بیماری های مقاربتی | آیا با انجام آزمایش خون، بیماری های مقاربتی تشخیص داده می شوند؟

آزمایش خون بیماری های مقاربتی : آیا با انجام آزمایش خون، بیماری های مقاربتی تشخیص داده می شوند؟

دلایل زیادی وجود دارند که چرا افراد در مورد انجام آزمایش های مرتبط با تشخیص بیماری های مقاربتی نگران هستند. آنها نگران لکه ننگی که به دنبال این بیماری هاست می باشند. آنها همچنین نگران صحبت کردن راجع به این بیماری ها با دوست ،همسر و یا شریک جنسی خود هستند.

با سپاس از پیشرفت های تکنولوژیک در آزمایشات ،بسیاری از این بیماری ها با تست خون مربوطه و یا تست ادرار قابل تشخیص هستند. آزمایشات ادراری به منظور تشخیص اولیه کلامیدیا و سوزاک مورد استفاده قرار می گیرند. با این وجود آزمایشات خونی مرتبط کاربردهای بیشتری دارند .

 

زگیل ها : تست های خون مربوط به زگیل ها از میزان صحت و دقت متغییر آنان می گویند.

یکی از جوانب منفی تست خون زگیل ها علاوه بر نگرانی نسبت به دقت آن،  این است که هر دو ویروس نوع 1 و 2 می توانند بر دهان و یا ناحیه تناسلی تاثیر گذار باشند و حتی بهترین مدل آزمایش خون نمی تواند بدون وجود زخم های قابل مشاهده بگوید که در کدام قسمت دچار این زگیل شده اید .

آنها فقط می توانند تعیین کنند که با کدام نوع ویروس عفونی شده اید و نمی توانند  مشخص کنند که زگیل دهانی است یا تناسلی .

به علاوه پزشکان در صورت عدم وجود علائم نسبت به انجام تست زگیل بی میل هستند. با این وجود ویروس حتی در صورت عدم بروز علائم نیز قابل انتقال است.

 

ویروس ایدز : این ویروس نیز از طریق آزمایش خون شناسایی می شود .همچنین آزمایشات دهانی نیز وجود دارند که با استفاده از بزاق دهان به تست ویروس ایجادکننده ایدز می پردازند.

به طور کلی مثبت بودن هر دو تست نخستین و تاییدی برای مثبت بودن ایدز نیاز است . هر دو آزمایش بر یک نمونه خون انجام میشوند.به هنگام گرفتن جواب آزمایش به طور مشخص نشان نمی دهد که کدام تست انجام شده است. فقط در جواب ،نتایج بدست آمده از هر دو مورد مشخص است.

 

سفلیس : آزمایش های خون متعددی برای تشخیص بیماری مقاربتی سفلیس وجود دارند و به صورتی ترکیبی جهت تشخیص این که در حال حاضر فرد مبتلا است یا خیر انجام می شوند .حتی این تستها مشخص میک نند که آیا در گذشته مبتلا بوده اید یا خیر .

اگر هیچ یک از آزمایشات خون یا ادرار برای بیماری های مقاربتی در دسترس نباشد از روش کشت میکروبی استفاده خواهد شد .این گونه تست ها می توانند در کنار و یا علاوه بر آزمایشات خونی انجام شوند .بطور نمونه کاشت میکروبی زگیل راهی موثر بر تشخیص این ویروس است. از لحاظ اهمیت زمان بندی، تست در همه شرایط یکسان نیست و ممکن است در برخی مواقع جواب صحیح نباشد.

آزمایش خون بیماری های مقاربتی

 

منبع : لینک

7 مرداد 1397 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

زخم آلت تناسلی : چه دلایلی سبب ایجاد زخم آلت تناسلی در مردان می شود؟

 

 زخم آلت تناسلی : چه دلایلی سبب ایجاد زخم آلت تناسلی در مردان می شود؟

 

یک زخم در واقع به عنوان بروز ناپیوستگی در غشاء پوست یا خود پوست تعریف می شود. به عبارت ساده، پوست یا غشا آن از بین می رود و در نتیجه بافت های زیرین در معرض خطر قرار می گیرند.

زخم های تناسلی هم در مردان و هم در زنان رخ می دهند. زخم آلت تناسلی در مردان ممکن است پوست ناحیه تناسلی، کیسه بیضه و ناحیه ی مقعدی را تحت تاثیر قرار دهد .

زخم آلت تناسلی می تواند در نتیجه ی عفونت های منتقل شونده در روابط جنسی همچون ویروس ساده ی تبخال،سفلیس،عفونت های قارچی، عفونت های ثانویه ، لنفوگرانولوما ونروم و کلبسیلا گرانولوماتیس ایجاد شود.

عوامل غیر عفونی دیگر که موجب زخم تناسلی می شوند همچون صدمات جنسی، پسوریازیس و جوش نیز می توانند موجب بروز این عارضه در فرد شوند.

زخم آلت تناسلی مردان ممکن است دردناک یا بدون درد باشد و به صورت ترکیبی با علائم دیگر خود را نشان دهد. همه این موارد به محل زخم بستگی دارند.

ازآن جایی که دلیل رایج بروز زخم تناسلی ،عفونت های منتقل شونده جنسی هستند؛ ارزیابی ، تشخیص بیماری ها ، درمان و دلایل اساسی آن بایستی برای هر دو فرد انجام شود .

روش های درمانی برای بهبود زخم آلت تناسلی وجود دارند. با این وجود در برخی موارد درمان کامل وجود ندارد و فقط کنترل آن امکان پذیر است .

 

چه دلایلی سبب ایجاد زخم آلت تناسلی در مردان می شوند؟

زخم آلت تناسلی مردان اغلب توسط عفونت های منتقل شونده از روابط جنسی ایجاد می شوند . موارد ذیل از جمله علل بروز این عارضه بشمار می رود:

-عفونت ویروس ساده تبخال که منجر به زخم تناسلی می شود .

-سفلیس که توسط باکتری ترپونماپالیدوم ایجاد می شود .

کلامیدیا که توسط هموفیلوس دوکرئی نیز در فرد بروز می یابد.

لنفوگرانولوما ونروم که توسط باکتری تراکوماتیس کلامیدیا ایجاد می شود.

Granuloma inguinale که توسط کلبسیلا گرانولوماتیس بوجود می آید.

-زگیل تناسلی که توسط ویروس پاپیلوما انسان در فرد بروز می کند.

-معمولا مردانی که زخم آلت تناسلی دارند به یک یا چند عفونت جنسی مبتلا هستند.

 

زخم تناسلی در مردان ممکن است در نتیجه عاملی غیرعفونی باشد 

-ارتباط جنسی مرتبط با ناحیه تناسلی دیگر

پسوریازیس :دلیل اصلی و مکانیسم آن ناشناخته است .محققان مشکوک به عوامل زیر هستند:

-سیستم ایمنی خیلی فعال

-سابقه خانوادگی

-محرک های محیطی ناشناخته

-بروز جوش دراثر داروهای ثابت که جزء عوراض جانبی داروها مثل آنتی بیوتیک ها می باشد.

 

نشانه ها و علائم زخم آلت تناسلی مردان چه هستند؟

-نشانه ها و علائم زخم آلت تناسلی مردان شامل موارد زیر می باشد:

-زخم باز یا پارگی در کیسه بیضه، مقعد و منطقه پریمیوم

-دردی که ممکن است با سوزش همراه باشد و یا ممکن است نباشد .

ترشحات غیرعادی

خارش

-ایجاد تاول

دیسفوریا

درد به هنگام دفع ادرار

-آماس بیضه ها، بروز زخم یا خارش در نوک آلت تناسلی

درد حین آمیزش

نشانه ها و علائم خاص می تواند درتشخیص و درمان زخم موثر باشد.  تبخال تناسلی به وسیله ی عفونت هایی تکرار می شوند و کاملا برگشت پذیر هستند.

عفونت اصلی ممکن است نادیده گرفته شود مخصوصا وقتی که فرد برای  اولین بار به آن مبتلا می شود و یا ممکن است علائمی بروز ندهد.

ممکن است علائم پس از 4-7 روز پس از گسترش عفونت بروز کنند.

زخم های زگیل تناسلی چندگانه ،تاول های کوچکی هستند که بعدا می ترکند و زخم ایجاد می شود و در ادامه این روند پوست می اندازند و خوب می شوند .

زخم ها ممکن است در نواحی تناسلی ، پوست مجاور و یا داخل مقعد بروز نمایند. همچنین ممکن است توام با ایجاد سوزش حین دفع ادرار باشند. در حالت کلی فرد احساس خوبی نخواهد داشت.

اغلب دفعاتی که فرد به عفونت مبتلا می شود ممکن است علائم برگشت پذیرداشته باشد و یا نداشته باشد.

عفونت های برگشت پذیر ممکن است هر زمانی رخ دهند و معمولا توام با سوزش و یا درد درکف پاها ، 48 ساعت قبل از بروز عفونت خود را نشان می دهند.بروز آنها در فرد نسبت به عفونت های اصلی کمتر است.

 

منبع : لینک

6 مرداد 1397 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

بیماری های جنسی : شایع ترین بیماری های مقاربتی در مردان و نشانه های آن

 

بیماری های جنسی : شایع ترین بیماری های مقاربتی در مردان و نشانه های آن

شایع ترین بیماری های مقاربتی و یا جنسی در بین آقایان:کلامیدیا، زگیل تناسلی، تبخال تناسلی، سوزاک، هپاتیت BوC و ایدز می باشند. در این مقاله قصد داریم که چند مورد از آن را به صورت مختصر توضیح دهیم .

 

کلامیدیا

بیماری مقاربتی کلامیدیا، شایع ترین بیماری مقاربتی آقایان در کشور انگلستان می باشد و به راحتی با مصرف دوزی آنتی بیوتیک قابل درمان است . حدود 50 درصد مردان و 70 درصد زنان برای سال ها هیچ گونه علائمی از خود نشان نمی دهند.

وقتی علائم کلامیدیا بروز می کند افراد از ترشحات غیرعادی در ناحیه تناسلی و خونریزی همچنین ترشح از نوک آلت و درد به هنگام دفع و یا رابطه جنسی نیز ابراز نارضایتی می کنند.

در صورت عدم درمان، این بیماری می تواند منجر به ناباروری در مردان و زنان شود . وقتی فردی به کلامیدیا مبتلا می شود، امکان ابتلا به دیگر بیماری های جنسی نیز وجود دارد .

 

سوزاک

بیماری مقاربتی سوزاک اغلب با بروز کلامیدیا در فرد اتفاق می افتد. از هر3 زن مبتلا به سوزاک، یک نفر به کلامیدیا مبتلا می باشد .باکتری سوزاک برای زنده ماندن بایستی در بدن انسان باقی بماند . به همین دلیل این بیماری فقط از راه جنسی منتقل می شود و شبیه علائمی ست که در کلامیدیا بروز می کند  . همچون کلامیدیا ، بیماران مبتلا به سوزاک علائمی حس نمی کنند مگر عفونت به سیستم باروری زن در دراز مدت آسیبی برساند .

مردان نیز اغلب از عفونت مجاری ادراری و علائم توام با عفونت کلامیدیا ، ادرار دردناک و ترشح از آلت تناسلی رنج می برند . در صورت عدم درمان، باکتری به دیگر بخش های بدن انتقال یافته و بر پوست و مفاصل اثر می گذارد .

درمان سوزاک با مصرف آنتی بیوتیک سفیکسیم انجام می شود .

 

تبخال تناسلی

بیشتر از 80 درصد افرادی که تبخال تناسلی دارند نمی دانند که دچار این ویروس شده اند . اکثر آنها هرگز آن را نمی فهمند و کاملا طبیعی است که بدون دانستن عفونت موجود در بدن به زندگی خود ادامه داده و از هیچ گونه علائمی رنج نمی برند .

با این وجود می توانند ویروس را به فرد دیگری نیز منتقل کند . بیماران بدون علائم اغلب از کاورهای محافظتی هنگام رابطه جنسی استفاده نمی کنند .

تبخال تناسلی با ویروس تبخال در فرد  ایجاد می شود . علائم آن، زخم در منطقه عفونی شده و جوش های دردناک اطراف ناحیه تناسلی می باشند .

به طور کلی اولین تبخال، جدی ترین آن است و ممکن است تا 2 یا 3 هفته باقی بماند . درطول زمان تبخال های تناسلی خفیف تر خواهند شد و کم کم از بین خواهند رفت.

 

منبع : لینک

8 خرداد 1397 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

در مورد بیماری های مقاربتی چه می دانید؟

بیماری مقاربتی

در کل، بیماری هایی که از راه ارتباط جنسی با فرد مبتلا به بیماری انتقال یابند را بیماری های مقاربتی (  STD)می نامند. بیماری های مقاربتی می توانند از طریق تماس های جنسی که در آن دهان، مقعد، واژن و آلت تناسلی مردانه درگیر می شوند منتقل شوند.

بر اساس گزارش سازمان بهداشت آمریکا سالانه بیش از یک چهارم جوانان در آمریکا مبتلا به بیماری های مقاربتی می شوند و بر اساس همین آمار نیمی از جوانان25 ساله دارای فعالیت جنسی هستند،ممکن است ابتلا به این نوع بیماری ها را تجربه نمایند.

بیماری های مقاربتی، بیماری های جدی و خطرناکی هستند که باید حتما تحت درمان قرار بگیرند. البته برخی بیماری های مقاربتی مانند اچ آی وی قابل درمان نیستند و می توانند کشنده باشند. با یادگیری هر چه بیشتر در مورد بیماری های مقاربتی و  روش های پیشگیری از این بیماری ها میتوان رابطه ی جنسی امن  و بدون خطری با همسر و یا شریک جنسی خود داشته باشید.

 

 

انواع بیماریهای مقاربتی عبارتند از:

-ویروس پاپیلومای انسانی (زگیل تناسلی)

-تب خال تناسلی

-هپاتیت B

کلامیدیا

سفلیس

-سوزاک

 

علائم بیماری های مقاربتی

در برخی موارد ،بیماری های مقاربتی هیچ گونه علامتی از خود ندارند. ولی در صورت بروز ،این علائم ممکن است شامل این موارد باشند:

-بروز زخم و یا زگیل در نزدیکی دهان، معقد، واژن و یا آلت تناسلی مردانه.

-ورم و یا قرمزی در نزدیکی آلت تناسلی مردانه یا واژن

-اختلالات پوستی

-درد حین ادرار

-کاهش وزن، اسهال و عرق شبانه

-درد و تب و لرز

-زردی پوست

-ترشحاتی از آلت مردانه یا واژن (ممکن است ترشحات واژن بو داشته باشد)

-خونریزی از واژن (در زمانی غیر از دوران قاعدگی)

-رابطه جنسی دردناک

خارش شدید در نزدیکی آلت تناسلی یا واژن

 

از کجا باید تشخیص داد که مبتلا به بیماری مقاربتی شده ام؟

به پزشک مراجعه نمایید. پزشک می تواند شما را معاینه کرده و جهت تشخیص، تجویز کند که رایج ترین آن انجام آزمایش خون بیماری های مقاربتی می باشد.

 

پس از تشخیص بیماری، درمان می تواند به صورت های زیر به شما کمک کند:

-بسیاری از بیماری های مقاربتی به طور کامل قابل درمان می باشند.

-درمان می تواند موجب کاهش علائم و نشانه های بیماری مقاربتی شود.

-درمان می تواند موجب کاهش احتمال گسترش بیماری گردد.

-درمان می تواند به شما کمک کند که سلامت خود را بدست آورده و سالم بمانید.

 

بسیاری از بیماری های مقاربتی با آنتی بیوتیک ها درمان می شوند.چنانچه پزشک برای درمان بیماری مقاربتی،آنتی بیوتیک تجویز نماید حتما تمام آنتی بیوتیک ها را مصرف کنید (حتی اگر احساس می کنید که بیماری مقاربتی شما رو به بهبودی است. )همچنین هرگز به صورت خودسرانه اقدام به خود درمانی و مصرف دارو نکنید. ممکن است با این کار مسئله را بغرنج کرده و پروسه تشخیص و درمان را دشوار تر کند. از طرفی به هیچ عنوان داروهای خود را به کسی که بیماری مشابه شما دارد توصیه نکنید. گاهی پزشک توصیه می کند که شریک جنسیتان نیز از آنتی بیوتیک های شما استفاده کند. این شرایط تنها موقعیتی است که میتوان داروهای خود را با فرد دیگر به اشتراک گذاشت.

 

پیشگیری از بیماری های مقاربتی

در اینجا به مواردی اشاره خواهیم کرد تا به کمک آنها، از بیماری های مقاربتی پیشگیری کنید:

-به یاد داشته باشید که تنها راه ایمن و مطمئن برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های مقاربتی عدم برقراری رابطه جنسی است!!!

-استفاده از کاندوم در هر بار برقراری رابطه جنسی (در صورت استفاده از روان کننده ها، مطمئن شوید که آنها بر پایه آب باشند.)

-تعهد به خانواده و احترام به قوانین و عرف جامعه و داشتن تنها یک شریک جنسی یکی از بهترین راه ها برای پیشگیری از بیماری های مقاربتی است. تعدد شرکای جنسی تا حد زیادی احتمال ابتلای شما به بیماری های مقاربتی را افزایش می دهد.

-برقراری رابطه جنسی با افرادی که بیشتر از یک شریک جنسی دارند و شما نسبت به سلامت آنها شک دارید احتمال ابتلای شما به بیماری مقاربتی را بالا می برد. به خاطر داشته باشید که نمیتوان با چشم و تنها با دیدن ظاهر جسمانی از سلامتی و یا آلوده بودن شریک جنسی خود اطمینان یابید.

-هر چند وقت یک بار تست  std  یا چک آپ بیماری های مقاربتی را انجام دهید. این کار کمک می کند که در صورت آلوده بودن به بیماری مقاربتی، آن به دیگران منتقل نشده و بیماری گسترش پیدا نکند.

-از مصرف الکل و مواد مخدر جدا اجتناب نمایید.در چنین شرایطی رعایت نکات ایمنی در هنگام برقراری رابطه جنسی تقریبا غیر ممکن می شود.

– در مورد علائم و نشانه های بیماری های مقاربتی اطلاعات داشته باشید. هر چند وقت یک بار خود و شریک جنسیتان را برای مشاهده این علائم معاینه کنید.

-اطلاعات خود را در مورد بیماری های مقاربتی بالا ببرید و بیشتر در مورد آن مطالعه نمایید. هر چقدر در این خصوص، اطلاعات بیشتری داشته باشید احتمال ابتلای شما به این بیماری ها کمتر می شود.

 

چگونه میتوان از انتقال بیماری های مقاربتی پیشگیری نمود؟

-چنانچه مبتلا به بیماری مقاربتی هستید، تا وقتی که به پزشک مراجعه نکرده اید و بیماریتان به صورت کامل درمان نشده است، از برقراری رابطه جنسی جدا اجتناب نمایید.

-دستورالعمل پزشک را با دقت و دقیق  انجام دهید.

-در هر دفعه برقراری رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید.

-تا زمانی که پزشک به شما اجازه نداده است از برقراری رابطه جنسی اجتناب نمایید.

-پس از اتمام دوره درمان، مجددا به پزشک مراجعه کرده تا در مورد وضعیت سلامتی خود اطمینان حاصل نمایید.

-در مورد شرایط سلامتی شریک جنسی خود،اطمینان حاصل کنید.

 

منبع : لینک

5 خرداد 1397 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

کلامیدیا، علائم و درمان

کلامیدیا

 

 

بیماری کلامیدیا (chlamydia) یکی از شایع ترین بیماری های مقاربتی بشمار می رود. عفونت کلامیدیا به راحتی گسترش پیدا می کند چون غالبا نشانه ی خاصی بروز نمی کند و ممکن است به علت ناآگاهی فرد، این بیماری به همسر وی نیز انتقال یابد.در واقع حدود 75 درصد عفونت های کلامیدیا در بانوان و 50 درصد آن در آقایان بدون هیچ گونه علامتی می باشد.

 

چگونگی تشخیص بیماری کلامیدیا 

تا وقتی که علائم عفونت کلامیدیا خود را نشان ندهد، ابراز عقیده در مورد این موضوع که آیا فرد به آن مبتلا می باشد یا خیر کار بسیار سختی است.در حقیقت زمانی که شخص به این عفونت دچار گردد، علائم بیماری یک تا سه هفته پس از رابطه جنسی بروز کرده و می تواند شامل این موارد باشد:

 

علائم کلامیدیا در بانوان

-ترشحات غیر عادی از واژن که در برخی با بوی بدی همراه است.

-خونریزی بین عادات ماهانه

-دوره های قاعدگی دردناک

-شکم درد به همراه تب

-احساس درد در طول رابطه جنسی

-خارش و سوزش در داخل و یا اطراف واژن

-ادرار دردناک

 

علائم این بیماری در آقایان

-ترشح مقدار کمی مایع روشن و یا کدر از نوک آلت تناسلی

-ادرار دردناک

-خارش و سوزش در اطراف نوک آلت تناسلی (مجرای خروجی آلت تناسلی)

-درد و ورم در اطراف بیضه ها

 

تشخیص کلامیدیا چگونه انجام می شود؟

جهت تشخیص این عفونت چند آزمایش مختلف وجود دارد که پزشک می تواند آن را برای بیمار انجام دهد. ممکن است پزشک،نمونه ای از مجرای ادراری در آقایان و دهانه رحم در بانوان گرفته و جهت آنالیز به آزمایشگاه ارسال نماید. آزمایش های دیگری هم موجودند که با انجام آنها میتوان ادرار را از نظر وجود باکتری و یا عدم وجود آن مورد بررسی قرار داد.

 

درمان کلامیدیا چگونه است؟

چنانچه شما به این بیماری مقاربتی مبتلا شده باشید، پزشک برایتان آنتی بیوتیک خوراکی تجویز می کند (به خاطر داشته باشید که پیش از مصرف خودسرانه هر دارویی، مخصوصا آنتی بیوتیک ها، به پزشک مراجعه کرده و زیر نظر پزشک دارو مصرف کنید) .معمولا پزشک به شما توصیه می کند که شریک جنسیتان جهت تشخیص و درمان کلامیدیا به او مراجعه کند تا از بروز مجدد عفونت و یا شیوع بیشتر آن پیشگیری گردد.

با کمک روش های درمانی، عفونت باید در طول یک تا دو هفته از بین برود. بسیار مهم است که شما تا پایان، آنتی بیوتیک های تجویزی توسط پزشک را ،حتی اگر فکر می کنید که کاملا درمان شده اید، مورد استفاده قرار دهید.

بانوان مبتلا به عفونت شدید کلامیدیا ممکن است مجبور به بستری و استفاده از آنتی بیوتیک های تزریقی و همچنین مسکن ها شوند.پس از گذراندن دوره های درمانی، انجام دوباره آزمایش ها جهت اطمینان از رفع کامل عفونت الزامی می باشد. این حالت در صورتی که هنوز مطمئن نیستید که شریک جنسی شما به طور کامل درمان شده است اهمیت بیشتری می یابد. تا هنگامی که به طور کامل از درمان هر دو طرف در رابطه جنسی(شما و شریک جنسی خود) مطمئن نشده اید، رابطه جنسی نداشته باشید.

 

در صورت عدم درمان بیماری کلامیدیا ، برای فرد چه اتفاقی رخ می دهد؟

چنانچه برای درمان این بیماری اقدامات لازم صورت نگیرد احتمال دارد عواقب آن به صورت چندین مشکل مختلف بروز نماید:

در بانوان : اگر بیماری کلامیدیا درمان نشود،ممکن است فرد در معرض ابتلا به عفونت های لگنی قرار گیرد و می تواند باعث آسیب دیدن لوله های متصل به تخمدان و رحم، و یا حتی احتمال دارد منجر به نازایی شود. همچنین در صورت عدم درمان این بیماری، خطر بارداری خارج رحمی را در فرد افزایش می یابد. علاوه بر این، کلامیدیا می تواند موجب تولد زودرس جنین شده و یا عفونت در هنگام زایمان از طریق مادر به نوزاد منتقل شده و منجر به عفونت چشم، کوری و یا پنومونی (pneumonia) در نوزاد گردد.

در آقایان: در صورت عدم درمان عفونت کلامیدیا در آقایان، می تواند به نوعی بیماری به نام اورتریت غیرگنوکوکی (NGU) که در واقع نوعی عفونت مجاری ادراری می باشد، منجر شود. همچنین می تواند منجر به اپیدیدیمیت (عفونت مجرایی که اسپرم را از بیضه ها به بیرون انتقال می دهند – اپیدیدیم) و یا پروکتیت (التهاب راست روده) شود.

 

پیشگیری از عفونت کلامیدیا 

 

جهت کاهش ریسک ابتلا به بیماری مقاربتی کلامیدیا بهتر است موارد ذیل را به یاد داشته باشید:

-برای برقراری رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید و پس از آن، کاندوم را دور بیندازید.

-پایبندی به خانواده و داشتن تنها یک شریک جنسی.

-چنانچه تصور می کنید که به عفونت کلامیدیا دچار شده اید، قبل از برقراری هرگونه رابطه جنسی به پزشک مراجعه کنید.

در صورت مشاهده هر گونه علامتی در آلت تناسلی همچون ترشحات، سوزش حین دفع ادرار، درد غیر طبیعی و یا اختلالات پوستی ،از برقراری هر گونه رابطه جنسی بپرهیزید و بلافاصله به پزشک مراجعه نمایید. چنانچه پزشک بیماری کلامیدیا و یا هر گونه بیماری مقاربتی دیگری را تشخیص داد باید به شریک یا شرکای جنسی خود خبر دهید تا آنها نیز برای تشخیص و درمان این بیماری اقداماتی را انجام دهند.

همانطور که می دانید کلامیدیا غالبا علائم خاصی ندارد و افراد مبتلا به این بیماری ممکن است ناآگاهانه آن را به شریک جنسی خود انتقال دهند. پزشکان توصیه می کنند در صورتی که با بیش از یک شریک جنسی رابطه دارید، حتی اگر هیچگونه علامتی از این بیماری را در خود مشاهده نکردید، به صورت منظم برای بیماری کلامیدیا آزمایشاتی را انجام دهید.

 

منبع : لینک

2 خرداد 1397 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

همه چیز در مورد بیماری سفلیس

سفلیس

 

 

سفلیس نوعی بیماری مقاربتی بسیار مسری است که از طریق رابطه جنسی (دهانی، مقعدی و واژنی) قابل انتقال است. در برخی موارد، این بیماری از طریق بوسیدن طولانی مدت و یا از طریق تماس بدنی نیز منتقل می شود. اگر چه این بیماری از طریق زخم گسترش پیدا می کند اما اکثریت قریب به اتفاق این زخم ها تشخیص داده نمی شوند. فرد مبتلا اکثرا از بیماری خود بی اطلاع است و  آن را به شریک جنسی خود انتقال می دهند.

خانم های باردار مبتلا به بیماری سفلیس می توانند آن را به جنین خود منتقل کنند. این نوع سفلیس را سفلیس مادر زادی می گویند که می تواند باعث اختلالاتی در نوزاد شود و گاهی موارد حتی می تواند منجر به مرگ نوزاد گردد.

سفلیس از راه توالت فرنگی، دستگیره در، استخر های شنا، وان حمام، لباس مشترک و یا ظروف غذا قابل انتقال نیست.

 

دلایل ابتلا به این بیماری

سفلیس به وسیله یک باکتری به نام ترپونما پالیدوم (Treponema pallidum) ایجاد می شود.

میزان شیوع سفلیس چقدر است؟

زمانی سفلیس ،تهدید بزرگی برای سلامت و بهداشت عمومی عنوان می شد که بطور معمول در طولانی مدت موجب بروز مشکلاتی همچون آرتروز، آسیب مغزی و نابینایی فرد می گردید.  تا سال 1940 که آنتی بیوتیک پنی سیلین کشف شد، برای این بیماری درمان موثر خاصی موجود نبود.

بر طبق آمار رسمی، موارد جدید ابتلا به این بیماری در سال 1990 روندی نزولی پیدا کرده و در سال 2000 به کمترین مقدار خود رسید (این آمار از سال 1941  ثبت شده اند). در عین حال از سال 2000 به بعد با رشدی تدریجی رو به رو شده که بر طبق این آمار در سال 2006 بیش از 36000 مورد ابتلا به سفلیس اعلام شده است. (این آمار ویژه آمریکا است.)

 

علائم آن کدام اند؟

عفونت در بیماری مقاربتی سفلیس در طی سه مرحله مجزا اتفاق می افتد:

مرحله اول : افراد مبتلا به مرحله اول سفلیس با یک یا چند زخم رو به رو می شوند. زخم ها شبیه جای گزش بزرگ و گرد بوده که اغلب سفت و بدون درد هستند. آنها بر روی آلت تناسلی و یا داخل و اطراف دهان رخ می دهند. این زخم ها معمولا بین 10 تا 90 روز (به صورت متوسط 3 هفته) پس از قرارگیری در معرض بیماری سفلیس بروز می کنند. زخم های سفلیس، حتی در صورت عدم درمان، خود به خود پس از شش هفته بهبود پیدا می کنند.

مرحله دوم : این مرحله ممکن است یک تا سه ماه پس از قرار گرفتن فرد در معرض آلودگی بروز  نماید. این افراد در این مرحله با زخم های قرمز رنگی بر روی پوست بدن خود مواجه می شوند که معمولا در کف دست ها و یا پاها خود را نشان می دهند. با این حال زخم هایی که ممکن است ظاهری متفاوت داشته باشند احتمال دارد بر روی سایر بخش های بدن نیز پدید آیند. این زخم ها ممکن است شبیه سایر اختلالات پوستی باشند. همچنین ممکن است در این مرحله از سفلیس علائم دیگری مانند زگیل در کشاله ران، تکه های سفید رنگ در داخل دهان، ورم غدد لنفاوی، تب و کاهش وزن نیز برای فرد پیش آید. مانند سفلیس اولیه، سفلیس در مرحله دوم بدون درمان و به صورت خود به خود هم بهبود پیدا می کند.

سفلیس نهان: این در واقع مرحله ای است که عفونت نهفته و غیر فعال بوده و باعث بروز هیچگونه علامتی نمی شود.

مرحله سوم :چنانچه عفونت ها تحت درمان قرار نگیرند، احتمال دارد سفلیس پیشرفت کرده و وارد مرحله ی جدیدی شود که می تواند مشکلات جدی تری را برای قلب، مغز و اعصاب ایجاد نماید و ممکن است به فلج، نابینایی، زوال عقل، ناشنوایی، ناتوانی جنسی و حتی مرگ وی منتهی گردد.

 

 

تشخیص سفلیس چگونه انجام می شود؟

بیماری سفلیس با انجام یک آزمایش خون ساده و ارزان نیز قابل تشخیص می باشد.

 

درمان این بیماری چگونه است؟

چنانچه از ابتلای فرد به این بیماری کمتر از یک سال می گذرد، امکان دارد تنها درمان مورد نیاز، پنی سیلین باشد که معمولا برای از بین بردن عفونت کفایت خواهد کرد. ممکن است پنی سیلین در افراد ایجاد حساسیت نماید لذا قبل از مصرف خودسرانه هر گونه دارویی به پزشک مراجعه کنید. اگر شما در مراحل پیشرفته تر این بیماری قرار دارید، مقدار بیشتری از این دارو مورد نیاز خواهد بود.افراد مبتلا به این بیماری که تحت درمان قرار دارند باید حتما تا زمانی که عفونت به طور کامل از بین نرفته است از داشتن رابطه جنسی بپرهیزند. همچنین شریک جنسی فرد مبتلا نیز باید آزمایش داده و در صورت نیاز تحت درمان قرار گیرد.

 

در صورت عدم درمان ، چه عواقبی در انتظار فرد خواهد بود؟

چنانچه سفلیس درمان نشود می تواند در دراز مدت موجب بروز مشکلات بسیار حاد ،جدی و دائمی همچون زوال عقل،نابینایی و یا مرگ گردد.

 

این بیماری چگونه می تواند زنان باردار و  جنین را تحت تاثیر قرار دهد؟

هر اندازه مدت زمان بیشتری از آلودگی مادر به سفلیس بگذرد، احتمال مرده به دنیا آمدن نوزاد و یا مرگ او پس از مدت کوتاهی پس از زایمان نیز افزایش می یابد. اگر فرد تحت درمان قرار نگیرد، نوزاد آلوده ممکن است بدون هیچ علامتی از بیماری متولد شود ولی بعد از گذشت چند هفته پس از زایمان علائم خود را نشان می دهند. این علائم و نشانه ها می توانند بسیار جدی و خطرناک باشند. نوزاد آلوده ممکن است با اختلالاتی در رشد، تشنج و یا حتی مرگ رو به رو شوند.

 

پیشگیری از بیماری سفلیس، چگونه؟

برای کاهش احتمال ابتلا به سفلیس باید موارد زیر به دقت رعایت شود:

– از تماس نزدیک با افراد آلوده به سفلیس جدا اجتناب نمایید.

– چنانچه از آلوده و یا سالم بودن شریک جنسی خود مطمئن نیستید حتما باید از کاندوم استفاده کنید.

 

چشم انداز پزشکی برای افراد مبتلا 

سفلیس نوعی بیماری مقاربتی قابل تشخیص و همچنین قابل درمان بوده و پیشرفت پزشکی در این زمینه بسیار چشمگیر است.   در عین حال اگر روند درمان با تاخیر آغاز شود ممکن است حتی پس از درمان هم به قلب و مغز آسیب های دائمی وارد شود.

 

منبع: لینک