۲۰ آذر, ۱۳۹۷

کلامیدیا، علائم و درمان

  • 7 ماه قبل
لطفا به ما امتیاز دهید
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

کلامیدیا

کلامیدیا

بیماری کلامیدیا (chlamydia) یکی از شایع ترین بیماری های مقاربتی بشمار می رود. عفونت کلامیدیا به راحتی گسترش پیدا می کند چون غالبا نشانه ی خاصی بروز نمی کند و ممکن است به علت ناآگاهی فرد، این بیماری به همسر وی نیز انتقال یابد.در واقع حدود ۷۵ درصد عفونت های کلامیدیا در بانوان و ۵۰ درصد آن در آقایان بدون هیچ گونه علامتی می باشد.

چگونه تشخیص دهیم که به بیماری کلامیدیا مبتلا شده ایم؟

تا وقتی که علائم عفونت کلامیدیا خود را نشان ندهد، ابراز عقیده در مورد این موضوع که آیا فرد به آن مبتلا می باشد یا خیر کار بسیار سختی است.در حقیقت زمانی که شخص به این عفونت دچار گردد، علائم بیماری یک تا سه هفته پس از رابطه جنسی بروز کرده و می تواند شامل این موارد باشد:

 

علائم کلامیدیا در بانوان

-ترشحات غیر عادی از واژن که در برخی با بوی بدی همراه است.

-خونریزی بین عادات ماهانه

-دوره های قاعدگی دردناک

-شکم درد به همراه تب

-احساس درد در طول رابطه جنسی

-خارش و سوزش در داخل و یا اطراف واژن

ادرار دردناک

 

علائم این بیماری در آقایان

-ترشح مقدار کمی مایع روشن و یا کدر از نوک آلت تناسلی

-ادرار دردناک

-خارش و سوزش در اطراف نوک آلت تناسلی (مجرای خروجی آلت تناسلی)

-درد و ورم در اطراف بیضه ها

 

تشخیص کلامیدیا چگونه انجام می شود؟

جهت تشخیص این عفونت چند آزمایش مختلف وجود دارد که پزشک می تواند آن را برای بیمار انجام دهد. ممکن است پزشک،نمونه ای از مجرای ادراری در آقایان و دهانه رحم در بانوان گرفته و جهت آنالیز به آزمایشگاه ارسال نماید. آزمایش های دیگری هم موجودند که با انجام آنها میتوان ادرار را از نظر وجود باکتری و یا عدم وجود آن مورد بررسی قرار داد.

 

درمان کلامیدیا چگونه است؟

چنانچه شما به این بیماری مقاربتی مبتلا شده باشید، پزشک برایتان آنتی بیوتیک خوراکی تجویز می کند (به خاطر داشته باشید که پیش از مصرف خودسرانه هر دارویی، مخصوصا آنتی بیوتیک ها، به پزشک مراجعه کرده و زیر نظر پزشک دارو مصرف کنید) .معمولا پزشک به شما توصیه می کند که شریک جنسیتان جهت تشخیص و درمان کلامیدیا به او مراجعه کند تا از بروز مجدد عفونت و یا شیوع بیشتر آن پیشگیری گردد.

با کمک روش های درمانی، عفونت باید در طول یک تا دو هفته از بین برود. بسیار مهم است که شما تا پایان، آنتی بیوتیک های تجویزی توسط پزشک را ،حتی اگر فکر می کنید که کاملا درمان شده اید، مورد استفاده قرار دهید.

بانوان مبتلا به عفونت شدید کلامیدیا ممکن است مجبور به بستری و استفاده از آنتی بیوتیک های تزریقی و همچنین مسکن ها شوند.پس از گذراندن دوره های درمانی، انجام دوباره آزمایش ها جهت اطمینان از رفع کامل عفونت الزامی می باشد. این حالت در صورتی که هنوز مطمئن نیستید که شریک جنسی شما به طور کامل درمان شده است اهمیت بیشتری می یابد. تا هنگامی که به طور کامل از درمان هر دو طرف در رابطه جنسی(شما و شریک جنسی خود) مطمئن نشده اید، رابطه جنسی نداشته باشید.

 

در صورت عدم درمان  بیماری مقاربتی کلامیدیا ، برای فرد چه اتفاقی رخ می دهد؟

چنانچه برای درمان این بیماری اقدامات لازم صورت نگیرد احتمال دارد عواقب آن به صورت چندین مشکل مختلف بروز نماید:

در بانوان : اگر بیماری کلامیدیا درمان نشود،ممکن است فرد در معرض ابتلا به عفونت های لگنی قرار گیرد و می تواند باعث آسیب دیدن لوله های متصل به تخمدان و رحم، و یا حتی احتمال دارد منجر به نازایی شود. همچنین در صورت عدم درمان این بیماری، خطر بارداری خارج رحمی را در فرد افزایش می یابد. علاوه بر این، کلامیدیا می تواند موجب تولد زودرس جنین شده و یا عفونت در هنگام زایمان از طریق مادر به نوزاد منتقل شده و منجر به عفونت چشم، کوری و یا پنومونی (pneumonia) در نوزاد گردد.

در آقایان: در صورت عدم درمان عفونت کلامیدیا در آقایان، می تواند به نوعی بیماری به نام اورتریت غیرگنوکوکی (NGU) که در واقع نوعی عفونت مجاری ادراری می باشد، منجر شود. همچنین می تواند منجر به اپیدیدیمیت (عفونت مجرایی که اسپرم را از بیضه ها به بیرون انتقال می دهند – اپیدیدیم) و یا پروکتیت (التهاب راست روده) شود.

 

پیشگیری از عفونت کلامیدیا چگونه امکان پذیر است؟

جهت کاهش ریسک ابتلا به بیماری مقاربتی کلامیدیا بهتر است موارد ذیل را به یاد داشته باشید:

-برای برقراری رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید و پس از آن، کاندوم را دور بیندازید.

-پایبندی به خانواده و داشتن تنها یک شریک جنسی.

-چنانچه تصور می کنید که به عفونت کلامیدیا دچار شده اید، قبل از برقراری هرگونه رابطه جنسی به پزشک مراجعه کنید.

در صورت مشاهده هر گونه علامتی در آلت تناسلی همچون ترشحات، سوزش حین دفع ادرار، درد غیر طبیعی و یا اختلالات پوستی ،از برقراری هر گونه رابطه جنسی بپرهیزید و بلافاصله به پزشک مراجعه نمایید. چنانچه پزشک بیماری کلامیدیا و یا هر گونه بیماری مقاربتی دیگری را تشخیص داد باید به شریک یا شرکای جنسی خود خبر دهید تا آنها نیز برای تشخیص و درمان این بیماری اقداماتی را انجام دهند.

همانطور که می دانید کلامیدیا غالبا علائم خاصی ندارد و افراد مبتلا به این بیماری ممکن است ناآگاهانه آن را به شریک جنسی خود انتقال دهند. پزشکان توصیه می کنند در صورتی که با بیش از یک شریک جنسی رابطه دارید، حتی اگر هیچگونه علامتی از این بیماری را در خود مشاهده نکردید، به صورت منظم برای بیماری کلامیدیا آزمایشاتی را انجام دهید.

 

منبع : لینک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *