۲۰ آذر, ۱۳۹۷

اختلال اضطرابی منتشر : در مورد علائم و روش های درمانی آن چه می دانید؟

  • 5 ماه قبل
لطفا به ما امتیاز دهید
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

اختلال اضطرابی منتشر

اختلال اضطرابی منتشر : در مورد علائم و روش های درمانی آن چه می دانید؟

اختلال اضطرابی منتشر

اختلال اضطرابی منتشر به اضطراب بیش از حد و اغراق آمیز و نگرانی درباره اتفاقات روزمره زندگی بدون هیچ گونه دلیل مشخصی نیز اطلاق می گردد. افرادی که با این اختلال دست و پنجه نرم می کنند ،همواره منتظر سانحه یا مصیبت هستند و نمی توانند نگرانی خود در مورد سلامتی، کار، خانواده و یا مدرسه متوقف کنند. در این افراد، نگرانی غیر واقعی و بیش از حد نسبت به شرایط وجود دارد. در واقع زندگی روزمره ی آنها حالت پایداری از نگرانی ، ترس و وحشت است. سرانجام، اضطراب بر تفکر فرد تسلط یافته و موجب بروز تداخل در کارهای روزمره مثلا کار ،مدرسه ،فعالیت های اجتماعی و ارتباطات او می گردد.

 

علائم اختلال اضطرابی منتشر چگونه هستند؟

این اختلال ،مدل تفکر فرد را تحت تاثیر قرار داده و  اضطراب حاصل از آن می تواند منجر به بروز علائم فیزیکی شود. این علائم عبارتند از:

-نگرانی بیش ازحد و بروز تنش در فرد

-دیدگاهی غیرواقعی نسبت به مسائل و مشکلات

بیقراری و یا احساس گوشه گیری

کج خلقی

تنش عضلانی

سر درد

-تعریق

-مشکل در تمرکزکردن

تهوع

تکرر ادرار

خستگی

-سقوط و یا خواب ماندن

-لرز

-به راحتی از جا پریدن

به علاوه  افراد مبتلا به این اختلال ،اغلب دچار دیگر اختلالات عصبی همچون فوبیا و ترس( رفتاری که فرد تمایل به انجام کاری مشخص از راهی که نیازی به آن نیست، دارد)، افسردگی بالینی و یا مشکلات دیگری که در اثر مصرف الکل و داروها نیز بروز می کنند، می شود.

 

چه عواملی سبب بروز اختلال اضطرابی منتشر در فرد می شود؟

دلیل واقعی آن هنوز به طور کامل و دقیق شناسایی نشده است اما دلایلی همچون ژنتیک، شیمی مغز، استرس های محیطی نیز در رشد و توسعه آن موثر اند.

ژنتیک : برخی تحقیقات نشان داده اند که سابقه ی خانوادگی در پیشرفت این بیماری موثر می باشد و این بدین معنی است که ممکن است ابتلا به این اختلال به نسل های بعدی انتقال یابد.

شیمی مغز : اختلال اضطرابی منتشر با عملکرد غیرعادی سلول های عصبی خاصی که مناطق مغزی همچون تفکر و احساسات را به هم متصل می کند ،در ارتباط می باشد. ارتباط این سلول های عصبی به ماده ای شیمیایی به نام انتقال دهنده های عصبی که اطلاعات را از یک نورون به دیگری انتقال می دهد، وابسته است. چنانچه مسیر ارتباطی سلول های عصبی به طور موثر کار نکند مشکلاتی در زمینه ی اخلاق و اضطراب در فرد رخ می دهد. داروها ، روانشناسی و دیگر روش های درمانی که به تنظیم این انتقال دهنده های عصبی می پردازند ممکن است سیگنال های بین مسیر را بهبود بخشیده و علائم اضطراب و افسردگی را در فرد کاهش دهند.

عوامل محیطی ،انواع زخم ها ،اتفاقات استرس زا همچون سوء مصرف مواد ،فوت کسی که دوستش دارید  ،طلاق ،تغییر شغل یا مدرسه در ارتباط با این اختلال هستند. در طی دوره ی پُر از استرس این اختلال در فرد وخیم تر خواهد شد.همچنین مصرف و ترک مواد اعتیادآور همچون الکل، کافئین و نیکوتین، اضطراب را بدتر می کند .

 

اختلال اضطرابی منتشر چقدر شایع است؟

سالانه حدود ۴ میلیون آمریکایی از این اختلال رنج می برند و اغلب در کودکی و بلوغ آغاز می شود و می تواند در بزرگسالی نیز رخ دهد. این اختلال در بین خانم ها نسبت به آقایان از شیوع بیشتری برخوردار است.

 

 

چگونه اختلال اضطرابی منتشر در فرد تشخیص داده می شود؟

در صورت مشخص بودن علائم این اختلال، پزشک ارزیابی خود را با سوالاتی درمورد سابقه درمانی –روانی و خانوادگی آغاز و آزمایشات فیزیکی را انجام می دهد. اگرچه تست های آزمایشگاهی جهت تشخیص این اختلال وجود ندارد ولی پزشک تست های متنوعی برای یافتن اختلال فیزیکی نیز انجام می دهد.

پزشک تشخیص خود از اختلال را بر اساس شدت و مدت بروز علائم ، شامل هرگونه مشکل عملکردی که در اثر آن ایجاد شده باشد قرار می دهد. سپس او در صورتی که علائم و درجه اختلال، بیانگر اختلال اضطرابی خاصی باشد، نتیجه را به صورت قطعی اعلام می کند. اختلال اضطرابی در صورتی که علائم آن بیشتر از چند روز و نه فقط در یک دوره پراسترس و به مدت ۶ ماه وجود داشته باشند قابل تشخصی خواهد بود. علائم با فعالیت های روزانه تداخل دارد و موجب از دست دادن شغل یا اختلال در عملکرد صحیح در مدرسه می گردد.

 

 اختلال اضطرابی منتشر چگونه درمان می شود ؟

درمان این اختلال غالبا در افراد به صورت ترکیبی از درمان دارویی و درمان رفتاری – ادراکی انجام خواهد شد.

درمان دارویی : داروهایی در دسترس هستند که به درمان این اختلال می پردازند و ممکن است به طور خاص به افرادی کمک کند که اضطراب در زندگی روزمره آنها موجب بروز تداخلاتی نیز شده است. داروهایی که به منظور درمان اختلال اضطرابی منتشر استفاده می شوند برای مدت کوتاهی تجویز می شوند زیرا اعتیادآور و مسکن  هستند و ممکن است اختلالاتی درحافظه و توجه فرد ایجاد کنند. این داروها در دسته ی بنزودیازپین ها قرار دارند و اغلب داروهای مسکن،خواب آور و یا مسکن های خفیفی که حس تنش و اضطراب را از بین می برند،  می باشند. آنها با کاهش علائم فیزیکی و اضطرابی همچون کاهش بی قراری و کشش عضلانی عمل می کنند. بنزودیازپین های رایج شامل زاناکس، لیبریوم، والیوم و آتیوان هستند. این داروها در صورتی که با دیگر داروها ترکیب شوند، می توانند درجه آرامبخشی را در فرد بالا ببرند. مصرف آنها با الکل نیز بسیار خطر زاست. داروهای ضدافسردگی همچون :

پاکسیل

ونلافاکسین هیدروکلراید

پروزاک

اس سیتالوپرام

سرترالین

و دلوکستین

برای درمان طولانی مدت اختلال اضطرابی منتشر مورد استفاده قرار می گیرد. این داروهای ضد افسردگی پس از چند هفته شروع به کارمی کنند اما ایمن هستند و برای درمان طولانی مدت کاملا مناسب اند.

درمان رفتاری ادراکی : اغلب افراد مبتلا به این اختلال در این نوع درمان شرکت می کنند و در این تکنیک درمانی فرد یاد می گیرد که الگوهای فکری و رفتاری خود را که منجر به احساس اضطراب می شود شناسایی کرده و آنها را تغییر دهد .این نوع درمان به محدودشدن تفکرات ناقص با دیدگاهی واقعی تر به بهبود و کاهش نگرانی ها کمک می کند .

بعلاوه تکنیک های آرام سازی مانند نفس عمیق به کنترل کشش عضلانی که توام با اختلال اضطرابی منتشر در فرد رخ می دهد بسیار کمک کننده خواهد بود.

 

منبع : لینک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *